هوا گرفته، زمین خسته، آسمان سنگین

به دوشِ عالمیان بار امتحان سنگین

پریده رنگ تر از برگ های پاییزیم
که در نبود شما، سیلیِ زمان سنگین...

چه قدر بر دلِ ما زخمِ دشمنان بسیار
چه قدر زخمِ زبان هایِ دوستان سنگین

برای غارت دل ها حرامیان در پیش
و در مسیرِ حرم خوابِ کاروان سنگین

زمانِ بردنِ نام شما زبان ها لال
و گوش ها همه در لحظه ی اذان سنگین

چه قدر کیسه ی ما از دعای خیر سبک
چه قدر بغض شما صاحب الزمان سنگین...

بیا که بی تو نشستن در انزوا سخت است
بیا که بی تو تماشای این و آن سنگین...

اللهم عجل لولیک الفرج